Pravoslavni vjernici koji Božić slave po julijanskom kalendaru danas proslavljaju Badnji dan i pripremaju se za blagdan Rođenje Isusa Krista - Božić.
Paljenjem badnjaka u pravoslavnim hramovima najavljuje se rođenje Isusa čiji se dolazak na svijet slavi kao početak novog vremena i kao najradosniji događaj za kršćanstvo.
U pravoslavne domove se na taj dan unosi badnjak, kome je Crkva dala poseban smisao. Na taj dan ujutro najstariji muškarac u kući usiječe hrastovo drvo - badnjak, koje se navečer pali na kućnom ognjištu.
Badnjak predstavlja simbol drveta koje su, kako kaže predanje, pastiri donijeli Josipu i Mariji da nalože vatru i zagriju pećinu u kojoj je rođen Isus.
Badnjak se pali uoči blagdana i gori do Božića kada se objavljuje radost Kristovog Rođenja.
Smatra se da se ljudi okupljeni oko badnjaka zagrijavaju ljubavlju i slogom, a njegovu svjetlost unose u mrak neznanja i praznovjerja. Najviše narodnih običaja kod Srba vezuje se za Badnji dan i Božić kojima se dočarava događaj Rođenja.
Svi običaji imaju smisao hrišćanskog zajedništva, pa se smatra da se ljudi okupljeni oko badnjaka zagrijavaju ljubavlju i slogom, a njegovu svjetlost unose u mrak neznanja i praznovjerja. Najviše narodnih običaja kod Srba vezuje se za Badnji dan i Božić kojima se dočarava događaj Rođenja u Vitlejemu.
U pravoslavnim kućama Badnje veče je obiteljski blagdan kada se ukućani okupljaju oko obvezno posne trpeze - posna jela, riba, suhe šljive, orasi...